Δεν το έπιασες το νόημα του σχόλιου μου.. δεν πειράζει.

ε εντάξει, από ένα μεγάλο κόμμα σαν την ΝΔ δεν περιμένεις ακριβώς τολμηρές αλλαγές...

Εννοείς τον λογαριασμό του ρεύματος για τις πινακίδες της εταιρίας τον πλήρωνε ο δήμος; Ε βέβαια και είναι απαράδεκτο. Αλλά κατ'αρχάς την ευθύνη για αυτό την έχει ο δήμαρχος και μετά, εφόσον αποδειχθεί ότι η εταιρία έκανε κάτι παράνομο, ο επιχειρηματίας.

Τέλος, το ζήτημα του εάν έχουμε ή δεν έχουμε τις ίδιες απολαβές είναι άσχετο. Είτε είναι κρατικοδίαιτος και διεφθαρμένος ο επιχειρηματίας είτε όχι το να βγάζει περισσότερα από τον Δ.Υ. που τον "εξυπηρετεί" δεν σημαίνει ότι στη πραγματικότητα είναι αυτός ο εξυπηρετούμενος.

Ρωτάς "Αν δεν υπήρχαν επιχειρηματίες που Χ θα υπήρχαν πολιτικοί ή Δ.Υ. που Υ?". Το ότι υπάρχουν επιχειρηματίες που Χ είναι αναμφισβήτητο. Το ότι υπάρχουν πολιτικοί ή Δ.Υ. που Υ είναι επίσης αναμφισβήτητο. Όμως τα ρητορικά σου ερωτήματα είναι λανθασμένα και δεν αντικατοπτρίζουν εν γένη την ελληνική πραγματικότητα αλλά μόνο ίσως τις εξαιρέσεις του κανόνα. Στην πραγματικότητα λοιπόν ισχύει το αντίθετο: είναι οι πολιτικοί και οι Δ.Υ. που κατά κανόνα πιέζουν τους επιχειρηματίες, είτε έμμεσα είτε άμεσα (και έχουν δημοσιευτεί πολλές περιπτώσεις άμεσης πίεσης), να "συμβεβληθούν" μέσω μιας διεφθαρμένης πελατειακής σχέσης. Αν σκεφτείς συγκεκριμένα τις περιπτώσεις επιχειρήσεων στο ξεκίνημα τους θα δεις ότι αυτός ο κανόνας είναι σχεδόν απόλυτος! Βεβαίως υπάρχουν πολλοί επιχειρηματίες που είναι διεφθαρμένοι και κρατικοδίαιτοι. Όμως το κράτος και τα προβλήματα που παρουσίαζει υπάρχουν από πριν το ξεκινήμα της επιχειρηματικής σταδιοδρομίας των περισσότερων τωρινών επιχειρήσεων. Σε μια πελατειακή σχέση με το κράτος σαφέστατα τα παράσιτα είναι δύο, αλλά πρέπει να είμαστε ξεκάθαροι ότι η παρασιτική σχέση ξεκινάει από τον κρατικό λειτουργό και όχι το αντίθετο.